روابط عمومی؛ «بنر تبریک و تاج گل»

اگر از خیلی از مدیران بپرسی روابط عمومی یعنی چی، جوابشان چیزی شبیه این است:
«خب یه واحده که خبر می‌نویسه، برای من عکس می‌ذاره تو سایت، برای مدیر رقیب هم بنر تبریک می‌فرسته.»

همین!
یعنی روابط عمومی در ذهن خیلی‌ها هنوز در حد دفتر چاپخانه و کادوپیچی مراسم‌ها پایین آمده.

اما بیایید چند داده واقعی ببینیم:

• طبق گزارش PwC (2024) بیش از ۷۰٪ بحران‌های برند در جهان، به خاطر ضعف روابط عمومی و مدیریت ارتباطات رخ داده‌اند، نه به خاطر کیفیت محصول.
• تحقیق Deloitte (2023) نشان می‌دهد سازمان‌هایی که PR را به‌عنوان یک بازوی استراتژیک می‌بینند، در مواجهه با بحران‌ها ۴۰٪ سریع‌تر از رقبا بازیابی می‌شوند.

حالا سؤال: چرا در ایران هنوز روابط عمومی مساوی است با «فرستادن خبر به روزنامه محلی» یا «گذاشتن کیک در افتتاحیه»؟

سه ضعف اصلی نگاه ما به روابط عمومی

1. PR = روابط شخصی!
   خیلی‌ها فکر می‌کنند روابط عمومی یعنی شماره موبایل چند خبرنگار در جیب داشته باشی. در حالی که در دنیا، PR یعنی تحلیل داده، رصد احساسات مخاطب و طراحی روایت درست.
2. PR = ویترین قشنگ!
   مدیران بیشتر دنبال عکس یادگاری، بنر تبریک و تاج گل هستند تا استراتژی ارتباطی. نتیجه؟ مخاطب بیرون از سازمان می‌خندد، داخل سازمان هم کسی جدی نمی‌گیرد.
3. PR = آخرین مرحله، نه اولین قدم!
   در ایران، روابط عمومی معمولا وقتی صداش درمیاد که بحران رخ داده. در حالی‌که باید از اولِ تصمیم‌سازی حضور داشته باشد.

جمع‌بندی دوستانه:
روابط عمومی چیزی فراتر از یک دفتر «تبریک و تسلیت» است. اگر هنوز فکر می‌کنیم PR فقط کارش قشنگ کردن ویترین است، باید آماده باشیم که اولین ضربه‌های بحران هم درست همان‌جا فرود بیاید.